பூனை குறுக்கே செல்வது அபசகுணமா? – உண்மை பின்னணி

பூனை குறுக்கே செல்வது அபசகுணம் என்ற நம்பிக்கை மனிதர்களின் மனதில் நீண்டகாலமாக இருந்து வருகிறது. ஆனால், இதன் பின்னணியில் எந்தவித அறிவியல் பூர்வமான ஆதாரமும் இல்லை. இது முற்றிலும் பழங்கால மனிதர்களின் வாழ்க்கை முறையிலிருந்து உருவான ஒரு நம்பிக்கையாகும்.

இதன் உண்மையான பின்னணி என்ன?

1. பழங்காலப் பயணங்கள் மற்றும் விலங்குகளின் கண்கள்: பண்டைய காலத்தில் மனிதர்கள் இரவில் காளை மாடுகள் பூட்டிய வண்டികളிலும், குதிரைகளிலும் பயணம் செய்தனர். அப்போது பூனை, சிறுத்தை அல்லது காட்டுப் பூனைகள் வீதியை கடக்கும் போது, அவற்றின் கண்கள் இருட்டில் மின்னும். இதைப் பார்த்து மாடுகளும் குதிரைகளும் பயந்து மிரண்டு நிற்கும். இதனால் பயணம் தடைபடும் அல்லது விபத்து ஏற்படும் என்பதற்காக, சிறிது நேரம் நின்று செல்லத் தொடங்கினர்.

2. தொற்றுநோய்கள் பற்றிய பயம்: முற்காலத்தில் பூனைகள், குறிப்பாக கருப்புப் பூனைகள் பிளேக் (Plaque) போன்ற கொடிய நோய்களைப் பரப்பும் எலிகளைக் பிடிப்பதால், நோய்த் தொற்றின் அடையாளமாக சில சமூகங்களில் பார்க்கப்பட்டன.

3. ஐரோப்பிய நம்பிக்கைகளின் செல்வாக்கு: மத்திய காலத்தில் ஐரோப்பாவில் கருப்புப் பூனைகளை “சூனியக்காரிகளின் தோழர்களாக” (Witches’ familiars) கருதினர். இந்த மூఢநம்பிக்கை காலப்போக்கில் உலகம் முழுவதும் பரவியது.

அறிவியல் மற்றும் பகுத்தறிவுப் பார்வை:

• பூனை என்பது தனது உணவைத் தேடியோ அல்லது வழக்கமான ஒரு இடத்திற்குச் செல்லவோ வீதியைக் கடக்கும் ஒரு சாதாரண விலங்கு.

• மனிதர்களின் அதிர்ஷ்டத்திற்கும் அல்லது ஆபத்திற்கும் பூனை குறுக்கே செல்வதற்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.

எனவே, பூனை குறுக்கே செல்வது கேடு விளைவிக்கும் அபசகுணம் அல்ல; அது பண்டைக் காலத்தில் உருவான ஒரு நடைமுறைப் பழக்கம், காலப்போக்கில்  மாறியதே இதற்கான உண்மைப் பின்னணியாகும்.