தவக்காலத்தின் முதல் நாள் இன்றிலிருந்து ஆரம்பம்!

தவக்காலத்தின் முதல் நாளான இன்று, விபுதி புதனுடன் நம்முடைய ஆன்மீகப் பயணம் தொடங்குகின்றது.

தவக்காலம் என்பது ஒரு தண்டனைக்காலம் அல்ல; அது சிதறிப்போன நம் உறவுகளையும், திசைமாறிய நம் வாழ்வையும் இறைவனை நோக்கி மீண்டும் திருப்புவதற்கான அன்பின் அழைப்பு.

1. வெளிவேடமற்ற பக்தி

“நீங்கள் நோன்பு இருக்கும்போது வெளிவேடக்காரரைப் போல முகவாட்டமாய் இருக்க வேண்டாம்.” (மத்தேயு 6:16)

நாம் செய்யும் தவமோ, தர்மமோ மற்றவர்கள் நம்மைப் புகழ வேண்டும் என்பதற்காக இருக்கக் கூடாது. நமது செயல்கள் இறைவனுக்கும் நமக்கும் இடையிலான தனிப்பட்ட உறவாக இருக்க வேண்டும். வெளிப்படையான சடங்குகளை விட, உள்ளத்தின் உண்மைத்தன்மையையே இறைவன் விரும்புகிறார்.

2. இதயத்தைக் கிழித்துக் கொள்ளுங்கள்

“நீங்கள் உங்கள் ஆடைகளைக் கிழித்துக்கொள்ள வேண்டாம், இதயத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு உங்கள் கடவுளாகிய ஆண்டவரிடம் திரும்பி வாருங்கள்.” (யோவேல் 2:13)

பழைய காலத்தில் துக்கத்தை வெளிப்படுத்த ஆடைகளைக் கிழிப்பார்கள். ஆனால், இறைவன் எதிர்பார்ப்பது நம் இதயத்தின் மாற்றத்தை. கடினப்பட்ட நம் இதயத்தை உடைத்து, அதில் அன்பு, இரக்கம் மற்றும் மனத்தாழ்மை ஆகிய விதைகளை விதைப்பதே இந்தத் தவக்காலத்தின் நோக்கம்.

3. நாம் மண்ணாய் இருக்கிறோம்

“நீ மண்ணாய் இருக்கிறாய், மண்ணுக்கே திரும்புவாய் என்பதை நினைவில் கொள்.” (தொடக்க நூல் 3:19)

இன்று நெற்றியில் சாம்பல் பூசும்போது சொல்லப்படும் இந்த வார்த்தை, நம் வாழ்வின் நிலையாமையை நினைவூட்டுகின்றது. “நான்” எனும் அகந்தையை விடுத்து, இறைவனின் அருளின்றி நாம் ஒன்றுமில்லை என்ற உண்மையை உணரும்போது, உண்மையான ஆன்மீக வாழ்வு தொடங்குகின்றது.